مرکز مشاوره تغذیه و رژیم درمانی راز

اخبار

مقایسه روش های جراحی کاهش وزن

روش های جراحی کاهش وزن تا چه اندازه موثر هستند؟
چندین روش جراحی برای کاهش وزن وجود دارد. نحوه اثر هر یک از این روش ها به یکی از صورتهای زیر می باشد:
1-کاهش حجم معده که منجر به کاهش مصرف غذا و در نتیجه کاهش وزن می شود.

2-کاهش و یا متوقف ساختن سطح جذب کالری و ریزمغذی ها از مواد غذایی مصرفی
3-ترکیبی از هر دو روش فوق
چه وزنی باید مورد جراحی کاهش وزن قرار گیرد:


 
معمولا افراد کاندید جراحی وزن یکی از شرایط زیر را دارند
BMI بالاتر از 40 ( نزدیک به 50 کیلوگرم اضافه وزن )
BMI بین 35 تا 40 و مبتلا به یکی از بیماریهای فشارخون بالا، دیابت، آسم، بیماریهای کبدی، عدم اختیار در کنترل ادرار، و یا قطع تنفس در طول خواب
BMI بین 30 تا 35 و مبتلا به دیابت وسندروم متابولیک
مزایا و معایب روش های جراحی کاهش وزن:
قبل از جراحی، بیمار بدقت توسط پزشک از نظر جسمی و روحی برای پذیرش این عمل بررسی می شود. بیمار باید پذیرش عمل را داشته باشد تا بتواند وزن خود را پس از عمل کاهش دهد. قبل از عمل بیمار باید سعی کند رژیم کاهش وزن گرفته و خود را به کم خوری عادت دهد. بیماران سیگاری، باید مصرف سیگار را ترک کنند. قند خون در بیماران دیابتی باید کنترل شده باشد.
پس از عمل برخی از بیماران با حالت تهوع شدید و استفراغ مواجه می شوند که پس از چند روز با دریافت دارو و کنترل رژیم غذایی برطرف می شود.
آمادگی قبل از جراحی:
 
قبل از جراحی پزشک شما را بطور کامل در جریان تمام موارد مورد نیاز برای آمادگی قرار می دهد. یک هفته قبل از جراحی، مصرف آسپرین، داروهای حاوی آسپرین و تمام داروهای گیاهی باید قطع شود. 24 تا 48 ساعت قبل از جراحی باید از رژیم مایعات صاف شامل سوپ های رقیق، آب گوشت و آب میوه استفاده شود.
 
طریقه جراحی:
جراح می تواند از روش جراحی باز یا روش لاپاروسکوپی استفاده کند. در روش لاپاروسکوپی، تنها زخم کوچکی بر روی پوست باقی می ماند، عوارض کمتری پس از عمل بهمراه دارد و بهبودی با سرعت بیشتری اتفاق می افتد. در این روش پزشک در چندین نقطه از بدن برش های کوچکی ایجاد می کند و با استفاده لاپاروسکوپ و مانیتور، عمل جراحی را پیش می برد. در جراحی باز برشی بطول 8 تا 10 اینچ بر روی بدن ایجاد می شود.
بای پس معده
در این روش پزشک با استفاده از یک گیره فلزی حجم معده را به 250 سی سی کاهش می دهد. در ادامه جراح روده کوچک را بدور معده بصورت حرف Y انتقال داده و یک قسمت از روده را به معده و سر دیگر آن را به قسمت های پایین تر روده متصل می کند. در این روش مواد غذایی در روده بوسیله آنزیم هایی که از پانکراس در این قسمت ترشح شده اند، هضم و جذب می شوند.
اسلیو معده :
در روش اسلیو معده، جراح 75% از معده را برمی دارد و مجرای باریک ایجاد شده را به روده باریک متصل می کند. در این روش حجم معده به 60 تا 90 سی سی کاهش پیدا می کند. به خاطر کم شدن حجم معده، بیمار با مصرف مقدار کم غذا احساس سیری و پری می کند. علاوه بر این بدلیل برداشت قسمت هایی از معده که محل ترشح هورمون گرسنگی (گرلین) بودند، فرد احساس گرسنگی نمی کند. این روش، روش برگشت پذیری نمی باشد.
باندینگ معده:
در این روش جراحی، جراح نوار فشرده ای را بدور قسمت فوقانی معده قرار داده طوری که تنها مسیر باریکی برای اتصال به قسمت باقیمانده معده، باقی می ماند. برای عمل جراحی ممکن است از روش لاپاروسکوپی استفاده شود. در این روش نیز بدلیل کاهش حجم معده، میزان مصرف مواد غذایی کاهش می یابد و می توان در هر زمان نوار را برداشته و حجم معده را بحالت اول برگرداند.
نوع رژیم غذایی پس از جراحی:
در ابتدا بیمار نیازمند باستفاده از رژیم مایعات می باشد. رژیم معمولی پس از گذشت دو هفته برای بیمار آغاز می شود. برای برنامه غذایی بیمار باید به متخصص تغذیه مراجعه نماید زیرا دیگر قادر نخواهد بود رژیم قبلی خود را دنبال کند. تعداد وعده های غذایی افزایش ولیکن حجم و کالری آنها کاهش می یابد. برای اطمینان از دریافت ریزمغذی ها و ویتامین ها، بیماران نیازمند باستفاده روزانه از مکمل های مولتی ویتامین-مینرال می باشند.
پس از جراحی، وزن تا چه میزان کاهش می یابد؟
میزان کاهش وزن در افراد متفاوت می باشد. در برخی از افراد در طول 3 ماهه اول ممکن است در هر روز نیم کیلوگرم از وزن بدن کاسته شود. در روش های جراحی که با سوء جذب نیز همراه هستند، میزان کاهش وزن بالاتر می باشد. ولیکن عوارض بیشتری را برای بیمار بهمراه دارد از جمله دفع بالای املاح و کم خونی
مزایای روش جراحی:
بسیاری از مشکلات مرتبط با اضافه وزن مثل فشار خون بالا یا تنگی نفس، پس از جراحی برطرف می شود. کاهش وزن همچنین به درمان آرتریت، مشکل مفاصل کمک می کند. و افراد می توانند از زندگی فعالی برخوردار شوند.
تغییر شیوه زندگی پس از جراحی:
برای دستیابی به نتیجه مطلوب و حفظ وزن تعدیل یافته، بیمار باید بطور مرتب و برای یک دوره طولانی با متخصص تغذیه در ارتباط باشد و شیوه زندگی و غذاخوردن خود را بتدریج تغییر دهد. در کنار افزایش تعداد وعده های غذایی، باید حجم و کالری غذا کاهش یابد و بیشتر از غذاهایی استفاده شود که ارزش غذایی بالاتری دارند. میزان فعالیت فیزیکی نیز باید افزایش پیدا کند.